سرو

وبلاگ شخصی وحید فرازان در باره: سینما و ...

ششمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران
نویسنده : وحید فرازان - ساعت ٩:٠٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱ بهمن ۱۳٩۱
 

با وجود همهٔ تلاش‌هایی که این سال‌ها صورت گرفته و می‌گیرد تا بین منتقدان و نویسندگان سینمایی و بقیهٔ حوزه‌های سینما تفرق ایجاد شود، ولی برگزاری باشکوه ششمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران، در شب بیست و چهارم دی‌ماه ۱۳۹۱ نشان داد که همهٔ آن تلاش‌ها بی‌ثمر بوده است.

طرفه آن‌که همهٔ کسانی که در این شب به روی صحنه ارسباران ‌رفتند، چه از بزرگان سینما مانند مهرجویی و تقوایی و کیمیایی و نورایی و...و چه آنان که شاید اولین جایزه و لوح سینمایی‌اشان را دریافت می‌کردند، از بازیگران و کارگردانان و تهیه‌کنندگان و ...همه اذعان داشتند که این هدایای مختصر و مستقل و بی‌غل و غش که در محفلی چنین ساده و صمیمی دریافت می‌کنند، بسیار ارزشمند‌تر از جوایز پرطمطراق و بریز و بپاش فجر و ... است. و نکته‌ای که بازهم همهٔ آنان به نوعی معترف بودند ارزشمندی و ارجحیت ارزیابی خالصانهٔ هشتاد و چهار عضو انجمن بود، نسبت به داوری اغلب مغرضانه و یکسونگرانهٔ دیگر جوایز سینمایی. بی‌شک جشنی که به قول برگزارکنندگان آن با «هزینهٔ مالی و کمک اعضای انجمن منتقدان و بدون هیچ کمک یا ریالی از جایی یا نهادی و به شکل خصوصی» برگزار شد، نه تنها در تاریخ این انجمن به عنوان یادگاری ماندگار باقی می‌ماند، بلکه درسی است برای آیندگان که چگونه می‌توان در میان توفان سهمگین ۱۳۹۱، که همه و همه خارج از این محفل، به نوعی سعی دارند سینمای خوب را از این ملک و دیار ریشه‌کن کنند و هیچ استقلالی را تاب نمی‌آورند، جمعی را فراهم آوردند، که علی‌رغم بی‌نصیب نماندن از این توفان، هم‌چنان پایدار و استوار چون «عاشق‌ترین به سینمای ایران» به عاشقیت خویش بپردازند. به نظرم همهٔ انتخاب‌های انجمن و اعضایش، با توجه به بضاعت سینمای سال ۱۳۹۰، به جا و به حق بودند. این‌بار هم این جشن شانس همراهی مجری مسلط و طنازی همچون «شهرام شکیبا» را داشت، تا اگر جشن به خاطر همهٔ درد دل‌های سینمایی منتقدان و کارگردان‌ها و بازیگران و...ـ اصلا مگرجای دیگری برای این همه درد و دل وجود دارد جز در میان دوستان سینما؟ - کمی طولانی و کشدار به نظر می‌رسید، بازهم قابل تحمل باشد. البته ناگفته نماند که جای دو چیز در این جشن خالی بود: مسابقه یا جشنواره نویسندگان و منتقدان منتخب سال که دو سه سالی برگزار می‌شد و امسال خبری از آن نبود. دیگر اینکه چقدر مشتاق بودم استاد علیزاده و شهرام ناظری که به این جشن آمده بودند، چند دقیقه‌ای با صدای ساز و آواز گرمشان جلایی به این جمع صمیمی می‌بخشیدند، حیف که چنین اتفاقی نیافتاد. به همهٔ برگزارکنندگان ششمین جشن انجمن منتقدان دست مریزاد و خسته نباشید می‌گویم.