سرو

وبلاگ شخصی وحید فرازان در باره: سینما و ...

اعداد صلح‌آمیز
نویسنده : وحید فرازان - ساعت ٢:۳٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۸ بهمن ۱۳۸٦
 

نگاهی کوتاه به فیلم «پرفسور و معادله‌ی محبوبش» کارگردان: تاکاشی کویزومی. ۲۰۰۶، ژاپن. برگزیده بخش «مسابقه سینمای معناگرا» در بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر۱۳۸۶. 

«برای دیدن دنیا به شکل خرده‌های ماسه و بهشت با گلهای وحشی، ابدیت را در کف دستت بگیر و ازلیت را در یک ساعت درک کن.» ویلیام بلیک؛ شاعر انگلیسی. فیلمی که جمعه نوزدهم بهمن ماه از برنامه سینما۴ سیما به مدت دو ساعت پخش شد و در آن معنای زندگی و فرمول‌های ریاضی به شکلی زیبا در هم‌آمیخته بود، با این جمله پایان می‌یافت. سه شخصیت اصلی فیلم حاضر: مادر (خدمتکار) و فرزندش و پروفسور ریاضی، معادل جذر یا ریشه یا روت (اسمی که پروفسور روی پسر خدمتکار گذاشته بود به معنای ریشه‌ی عدد ۳) هستند. سه شخصی که در ارتباطی ریاضی و مثلث شکل، ولی برای بیننده فیلم ناباورانه، گویی به این لحاظ دوست و یار همدیگر شدند تا ثابت کنند که منطقی محکم در میان رابطه‌ی انسانها نهفته است، اگر چه درک آن برای خیلی‌ها نامفهوم باشد. فیلم به ما می‌گوید: می‌توان عشق و محبت بین انسان‌ها را تصادفی ندانسته، بلکه بر مبنای رابطه‌ای پنهان آنها را تفسیر کرد. مثلا در صحنه‌ای از فیلم پروفسور ریاضی، که به علت تصادف اتومبیلش حافظه‌ی موقتی در حد ۸۰ دقیقه دارد، به خدمتکارش، که هر روز او را خدمتکاری تازه می‌پندارد، ثابت می‌کند که بین دو عدد ۲۲۰ و ۲۸۴  صلح و دوستی وجود دارد. «۲۲۰»  تاریخ تولد زن خدمتکار و «۲۸۴» عددی که در پشت ساعت پروفسور ریاضی حک شده است. "روت" که بعدها به عنوان دبیر ریاضی زندگی خود و مادرش و پروفسور را برای شاگردان کلاس درس ریاضیش تعریف می‌کند، رابطه این اعداد را به شکلی واضح‌تر بیان می‌کند. کشف همین اسرار و اسرار دیگر بین اعداد ریاضی در فیلم برای هر بیننده‌ای که کمی از دوران دبیرستانش خاطره‌ای تلخ یا شیرین از این درس دارد، آنچنان جذابیتی ایجاد می‌کند که زمان طولانی فیلم را برایش کوتاه می‌کند. فیلمی که شاید یک بار دیدن آن بر همه‌ی کسانی که به خداوند و معنای زندگی اعتقاد دارند واجب و چند بار دیدن آن برای درک بهتر عمق فیلم لازم است. پروفسور در جایی از فیلم به خدمتکارش با همان زبانی که می‌تواند صحبت کند و ارتباط  برقرارکند یعنی ریاضیات، درسی از زندگی می‌دهد؛ او می‌گوید: «مهم حل کردن یک مسئله و یک معادله ریاضی نیست بلکه مهم این است که هر معادله ای از راهی زیبا و دلنشین حل شود.» بله مهم نفس کشیدن و زندگی را به هر جهت گذراندن نیست،‌ مهم این است که در این مسیر چه چیزهای زیبایی را بتوان خلق کرد و در این خلاقیت چگونه انسان‌های دیگر را همراه خود به صلح و دوستی رساند. ریاضیات بین‌المللی‌ترین زبان منطقی است که بین انسان‌ها وجود دارد، منطقی که در آن اما و اگر جایی ندارد، بلکه همبستگی و استدلالات آن ما را به سوی فهم بهتر معادلات دنیا و زندگی بهتر می‌کشاند. همان‌گونه که سه شخصیت اصلی فیلم مذکور توانستند با درکی فراتر از درک شخصیت منفی فیلم – زن برادر پروفسور – همگون و هماهنگ شوند؛ همراهی که حتی با جدایی موقت آنها از همدیگر مستحکم‌تر از قبل جلوه کرد. توان کارگردان فیلم در نمایش این توازن و تعادل بین انسان‌ها ستودنی است.مطالب بیشتر در باره این فیلم:   -  مجله فیلم ؛شماره ۳۷۴ ، صص : ۸۸-۸۹   -  مشخصات  فیلم.