سرو

وبلاگ شخصی وحید فرازان در باره: سینما و ...

آنتونیونی شاعر تلخی‌‌ها
نویسنده : وحید فرازان - ساعت ٩:۳٩ ‎ق.ظ روز جمعه ٢ اسفند ۱۳۸۱
 

یکی از فیلمهای میگل آنجلو آنتونیونی - شاعر تلخی زندگی انسانهای امروز - به نام «حرفه : خبرنگار» است . در باره زیبایی های فیلم‌های آنتونیونی که متاسفانه دو سه فیلم بیشتر از او را ندیده ام کم نگفته‌اند . اما جالب این بود که سید فیلد یکی از استادان مسلم آموزش فیلمنامه‌نویسی در جهان سینما در سخنرانی در تالار مشاهیر فیلمنامه نویسی در اوت 2001 به نقل از مجله گزارش فیلم شماره 183 یکی از کسانی را که از او تاثیر پذیرفته را آنتونیونی معرفی میکند : « دوستم پرسید : دیگر چه ؟ گفتم : میکل آنجلو آنتونیونی که دیدن فیلم هایش نوعی کلاس آموزشی برای من بود. بررسی آثار آنتونیونی به من آموخت که هنرفیلمنامه نویسی کشف شرایطی است که سکوت در آن برتر و بهتر از واژه عمل می کند . شخصیتهای فیلم های او قوت و ضعف خود را ازطریق حرف هایی که نمی زنند ، نشان می دهند و نه به وسیله واژه هایی که بر زبان می آورند .» و کمتر فیلمسازی در جهان یافت می شود که اینچنین باشد . تاثیر پذیری کسانی چون کیارستمی را در شکل دهی نما ــ سکانسهای فیلمهایش می توان دید . و جهان هنر چیزی جز تاثیر و تاثر نیست . نما ـــ سکانس شگفت صحنه ما قبل آخر فیلم « حرفه : خبرنگار » یکی از زیباترین و طولانی ترین نما - سکانسهای جهان سینماست .