سرو

وبلاگ شخصی وحید فرازان در باره: سینما و ...

طنین پنج دهه آوای عاشقانه
نویسنده : وحید فرازان - ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸۱
 

نوار چراغی در افق آخرین اثر منتشر شده محمد نوری خواننده مورد علاقه ام را شنیدم . اطلاعات مربوط به آن را در سایت بتهون - همون مغازه دو دهنه تو خیابان ولیعصرتهران که فروش آن لاین بلیت کنسرتها را هم آنجا شروع کرد - می توانید ببینید . شعر و موسیقی این اثر به نظرم ، باز چون چند اثر گذشته‌اش ، تکرار نغمه‌های روزگار سپری شده مردمان سالخورده است .
راستش نوری در آثاری که به موسیقی محلی و موسیقی غیر از سبک دهه سی و چهلش پرداخته است ، مثل دلاویزترین - که سرود ” ایران ایران “ در آن هست و یا ” تولدت مبارک“ و ... - و یا ” آوازهای سرزمین خورشید“ و در این میان استثنا ” شکوفه خاطرات“ - که ” نازنین مریم“ را با سبکی تازه اجرا کرده است - بقیه کارهای این سالها در یک مایه گی کسل کننده غوطه ور است و تکراری به نظر می رسد . گرچه جنس صدای محمد نوری برایم همیشه شنیدنی بوده است . نوار اخیر او هم به همان سبک سابق است و گویی تکرار آن دهه هاست . کسانی که آن ترانه ها را در دهه چهل و پنجاه شنیده باشند مسلما دچار نوستالوژی ! می شوند اما کمتر شنونده جوانی است که با این کارها ارتباط برقرار کند . البته او کارمشترکی را با محمدسریر و انتشارات سروش انجام داده است با نام ” جاودانه با عشق “ که داعیه جذب جوانان را در دفترک آن نوار داشت ، ولی آنجا نیز چیزی جز مایه های تکراری وگاه غم انگاره - چون تصنیف ” شب های تهران“ - در کلامش نبود . اما دوستش دارم او را ، چون خود را به سبک های جدید نفروخته است و هنوز پا به پای نسل شنونده خود گام برمی دارد. سرود ” ایران ایران “ او سرود کوه ماست و لابه لای دره ها و کمانکشهای همین البرز خودمان پر است از نغمه های فریاد ایران ما و او .