سرو

وبلاگ شخصی وحید فرازان در باره: سینما و ...

ایران امین‌الله حسین
نویسنده : وحید فرازان - ساعت ٦:۳٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۸٤
 

روزهای مانده به انتخابات و روز انتخابات شور ایران و ایرانی بودن گویی دوباره در جان آدم تازه میشود .( همه اش تقصیر معین و دار و دسته اصلاحاتچی بود که با حرفهای خوب خوب و نشان دادن سراب دموکراسی آدم را به هوس می اندازند بعد که از خواب بلند میشوی میبینی همه اش رویا بوده است و بس !) از آثاری که این روزها در اتومبیل و خانه و ... زیاد گوش میدهم و از نمایشگاه کتاب امسال بالاخره سی دی آن را از اننشاراتی ماهور تهیه کردم ؛ موسیقی پرسپولیس ، شهرزاد و به خصوص مینیاتورهای ایرانی امین الله حسین آهنگساز در اصل ایرانی است . این موسیقی ها من را به خاطرات کودکی می کشاند و زمانی که تلویزیون ایران - قبل از انقلاب - از این موسیقی به عنوان یادمانی از گذشته پرشکوه ایران زیاد استفاده می کرد و چنین است که هر گاه این موسیقی را گوش میدهم گویی حس امین الله حسین نیز در من زنده میشود. از بخت خوش او زاده ی خرداد است و در صدمین سال تولد او این موسیقی ها من را سرشار از عشق ایرانی و ایرانی بودن میکند. حس قدرت و پویایی و شکوهی که نباید هیچگاه از خاطر ببریم . از خاطر بردن این حس است که دشمنان این آب و آبادی را شاد میکند و فکر شوم سیطره بر آن را در سر میپرورانند . هیچگاه فرصت نکردم در سالهای اخیر در کنسرتی شرکت کنم که این آثار را اجرا کرده اند ، ولی همیشه همراهم خواهد بود این موسیقی یعنی این عشق به ایران . مـــن سمفونی پرسپولیس را به یاد و خاطره سرزمین عظیم و کهنسالی نگاشتم که بدان با خون خود وابسته ام و از اینکه خود را فرزند این سرزمین بنامم احساس غرور و سربلندی می کنم.از اوان کودکی خرابه های پرعظمت تخت جمشید ، شهری که امروز به کل ناپدید شده و از میان رفته و شاهدی است از پیشینه ی پرشکوه آن ، مرا به سوی خود میکشاند. در ذهن کودکانه ام عظمت ، شکوه و اقتدار بنیانگذاران آن را پیش دیده مجسم میساختم . در قلب خود به یاد این شهر پر فخامت، ویرانه های آن، بر روح تخته سنگهای به کار رفته در آن، برای ستونهایی که تاریخ گذشته دردناکشان را بازگو می کنند گریسته و نغمه سر داده ام. شاهنشاهان شهر ، جنگجویان مغرور و سربلندش را در زیر زیباترین آسمان جهان زنده و حاضر میدیدم . این همان سرزمین است که خرمن اندیشه ها و سروده های شاعرانه ی والا را این چنین آبیاری کرده است . در پایان ، با آوازی حاکی از امید ، به سوی آسمان ، به این سرچشمه ی شعله ی اهورایی ، نماز میگذارم تا شعله ی خرد و زیبایی در روح این مردمان کهنسال هرگز خاموشی نپذیرد.

امین الله (آندره) حسین

امین الله حسین در ۳۰ خرداد ۱۲۸۵خورشیدی (١٩٠۵ میلادی ) در شهر سمرقند در جمهوری ازبکستان دیده به جهان گشود. این موسیقیدان ایرانی الاصل با آثار زیبای خود که رنگ و بویی کاملا ایرانی داشت از شاخصترین چهره های آهنگسازی به سبک ایرانی بود. وی همچنین در دهه پنجاه شمسی از محبوب ترین آهنگسازان سمفونیک ایرانی بود. شهرزاد او (که سالها قبل توسط علی رهبری هم به زیبایی اجرا شد) در ایران از شهرت قابل توجهی برخوردار است.
ارکستراسیونی باشکوه، مدرن و مجلل با فضایی رمانتیک برخلاف آنچه که در آن زمان در موسیقی کلاسیک جهان متداول بود از ویژگی های اصلی سبک امین الله حسین و بسیاری از موسیقیدانان هم دوره وی بود. آندره حسین که تحصیل کرده کنسرواتوارهای برلین، اشتوگارت، پاریس و شاگرد پل ویدال - P.Vidal - بود آثار قابل توجهی نیز برای پیانو خلق کرد که هنوز جزو رپرتوآرهای پیانیستهای ایرانی است. حسین در نوازندگی تارمهارت داشت اثری هم از تار او در بازار ایران موجود است که توانایی های او را در آهنگسازی و نوازندگی تار به نمایش می گذارد .
آثار حسین در اروپا هم بسیار مورد توجه قرار گرفت و با ارکسترهایی چون ارکسترکولون colonne ، ارکسترلامورو lamoureux ، ارکستر سمفونیک لندن ، ارکستر ناسیونال اپرای پاریس Orchestre du Theatre National de Lopesa de Paris ، ارکستر پادله ، ارکستر اپرای مونت کارلو و ... به رهبری بزرگانی چون پی یردروو Pierre Dervaux ، پل پاره Paul Paray ، جان هارتمن Jean Claude-Hartemann ، آلبرت ولف Albert Wolf ، علی رهبری Ali {Alexander} Rahbari ، گاستون پولت Gaston Poulet و ... اجرا شد.
حسین آثاری نیز در زمینه موسیقی فیلم تصنیف کرد که مورد تحصین منتقدین قرار گرفت .سه کنسرتو پیانوی وی نخستین بار توسط برنارد رینگاسین و یوری یوکف اجرا شد (کنسرتو پیانوی او در بازارهای ایران موجود است) آثار مشهور و برجسته حسین :سمفونی پرسپولیس (خرابه های تخت جمشید)، سمفونی شنها ، آریا ، ستایش عمر خیام ، مینیاتورهای ایرانی ، شهرزاد ، موزاییک ، افسانه ایرانی و ... است. امین الله حسین در سال ۱۳۶۲ در پاریس درگذشت.