سرو

وبلاگ شخصی وحید فرازان در باره: سینما و ...

آدم‌کش
نویسنده : وحید فرازان - ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ دی ۱۳٩٤
 

«اگر زمان ساخت فیلم شروع کنید به فکر کردن به تماشاگران، باعث می‌شود در نهایت فیلمی با سبکی دیگر بسازید.» هوشیائوشین «طفلک یا حتی مفلوک آن تماشاگری که بی‌فهمیدن و لذت بردن از فیلم و دنیایش، با محاسبه‌ی این که ادعای دوست داشتن فیلمی چون آدم‌کش می‌تواند مرا به مدارج خاص‌پسندی یگانه‌ای برساند، چنین داعیه‌ای دارد.» امیر پوریا (همه نقل‌قول‌ها از مجله ۲۴ شماره ۷۱ دی‌ماه ۹۴ صص ۱۰۱-۹۲ در باره آدمکش: هوشیائوشین) گویی کارگردان تایوانی «آدم‌کش»(نامزد سه جایزه مهم فستیوال کن ۲۰۱۵ و در نهایت برنده بهترین کارگردانی و بهترین ساوندترک از همین فستیوال) چندان در قید و بند «پسند تماشاگر» نبوده است که صدای یکی از فیلم‌بین‌ترین منتقدان ایرانی امیر پوریا - را در آورده است و خلاصه گفته‌اش در نقد  فیلم این است: «کارگردان تماشاگرانش را سر کار گذاشته است. دنبال چیزی نگردید». اگر  قضاوت چند داور/سینماگر فستیوال کن را هم در باره‌ی این فیلم نادیده بگیریم، نمی‌توان بعد از حتی یک‌بار دیدن فیلم، مسحور نماهای آرام و نقاشی/ فکر شده - و فیلمبرداری از میان پرده‌های ابریشم چینی - و داستان‌گویی مینیمال و کارگردانی درست و دقیق و موسیقی زیبای این اثر سینمایی نشد. با این‌که تماشاگران سراسر جهان از یک کارگردان تایوانی توقع دارند اگر فیلمی در فضای قدیم چین ساخت، حتما کشت و کشتاری مفصل هم راه بیاندازد تا حس سامورایی‌گری! و هنرهای رزمی‌اشان ارضاء شود، ولی «هوشیائوشین»، راهی خلاف آمد را برگزیده است و همان‌طور که در مصاحبه‌اش گفته زمان ساخت فیلم چندان در قید «پسند» تماشاگر نبوده است. به هر حال لذت دیدن این اثر سینمایی زیبا را از خود دریغ نکنید. ای کاش می‌توانستم این جور فیلم‌ها را در جای واقعی‌اش یعنی سالن سینما ببینم.